Bugün Hangi Parfümü Denedin ?

Nishane - Oudous Lux Solis

kısaca özetlemek gerekirse derisiz ve ferah versiyon bir oud maracuja.
bir tık uzun anlatıcak olursam eğer;
pomelo ve portakalın oluşturduğu hafif asidik ve citruslu yapı, naneyi andıran bir mentolsülük, dağ havasına benzer bir esinti kokusu, özellikle en çok mango nun baskın olduğu meyvemsi yapı ve inanır mısınız bilmem ama bunlarla birlikte buram buram kokan bir oud.
zamanla malesef güzel kısımları yani ferah kısmı uçuyor ve meyve - oud yapısına dönüşüyor. hatta 12 saat sonra direkt oud maracujaya dönüşüyor (derisiz)

favori 3 oud parfümüm arasında hatta zorlasa 1 bile olur, dehşet bir performansı var ve oud maracuja ile olan sevgi - nefret ikileminden kurtulmamı sağlayan parfüm oldu ( bu parfüm çözüyor yoksa hala oud maracujaya olan ikilemim devam ediyor )

Oriza LL. Pres Fleuris: hanımeli, karanfil, gül yaprakları ve suyu. ama hayli uzun süre suda bekletilmiş. yaprakları çürümüş ve kokuşmuş. ilerledikçe hâlâ zor, daha katlanilabilir, nemli ve ballı formda demirsi karanfil. Bellodgia, Vitriol d'Oeillet, Grace d'Orient, L'Oeillet ve Bois Lumiere'ın en riskli kısımlarının toplamı.

Bahfamsn Butter Batik Cake: kekiyle citrusuyla yenilesi seviyede gerçekçi, ekstazik gurme. Teisenddu tipinin Lira'nın yarı gücü ve Shire'ın doğalıyla işlenmiş hâli. bende baş ağrısı yaptı.

HoM Kazimi: standart ısparta gül yağını andırır keskin bir başlangıç. ilerledikçe her nevi saydam gülden bir parça ve bolca sandal ana formu olmak üzere, deri ve ambergris de net. deride hafif medikal gıcır bir yön var. hacı yağı yaftasi yemeye müsait kaliteli ama bilindik bir kurulum. Rose Nacree de Desert, Oud Ispahan'in bütçe sınırı konulmadan yapılmış hali.

Le Labo Ylang 49: ylang soliflore olur diye düşünmüştüm ama üç beş saniye dışında ylang koklamadim. daha ziyade odun/topraklı sıcak tozlu gül kurusu. yeni nesil güllü şiprelerin en olmuşlarından biri. en çok andıranlardan, çokça Eldo Eau de Protection - Aromatics in White kozmetik güllü pudrası, biraz da HdP Noir Patchouli - TF White Patchouli toprağı.

Penhaligon's Dandy: Straight to Heaven ama dengesi şaşmadan daha tatlı, daha kremsi, daha güçlü. yine ciddi, öyle çok süslü değil, az likörsü tatlısı ile biraz daha renkli. ilhamı aşan sth benzerliği görmezden gelinirse onun üstüne tercih edilebilecek kalitede çok şık, beyefendi bir odunsu paçuli.

asaid' Alıntı:

Penhaligon's Dandy: Straight to Heaven ama dengesi şaşmadan daha tatlı, daha kremsi, daha güçlü. yine ciddi, öyle çok süslü değil, az likörsü tatlısı ile biraz daha renkli. ilhamı aşan sth benzerliği görmezden gelinirse onun üstüne tercih edilebilecek kalitede çok şık, beyefendi bir odunsu paçuli.

Genişletmek için tıkla ...

Said hocam arada yaygın olarak kullanılan parfümleri de yorumlayabilir misiniz
kendi deneyimlerimizle karşılaştırmak adına çok güzel olurdu

ekselans' Alıntı:

Said hocam arada yaygın olarak kullanılan parfümleri de yorumlayabilir misiniz
kendi deneyimlerimizle karşılaştırmak adına çok güzel olurdu

Genişletmek için tıkla ...

elimde olanlari tabi yazmamazlik etmem. şu aralar elimde çok birikmiş koku olduğundan vakit bulduğumda onlari eritmeye çalışıyorum.

U. Luxury d'Olcezza: saf amberwood dan başka birşey koklaması güç. sıkmadım sadece akan dekanttan elime azıcık bulaştı. ciltten çeşitli temizlik materyalleri, çözücüler ve sıcak su ile defalarca yıkandığı halde saatlerdir geçmiyor. kiyafette ölümsüz olur sanırım.

Guerlain Derby '94: ferah sabunsu aromatik otsular ve ılımlı mor çiçeksilik altında yumuşamış yosunlu derisi çok keyifli. birkaç saate aromatikleri tamamıyla kaybolduğunda, inceden yanık amber/sedir sıcaklığı hissedilir. son biraz zayıf geldi, daha dişe dokunur bir taban bekliyordum. fujer egilimli kısımları fazla. eskilerden paco rabanne ph, yenilerden joyeux, ekstra ferah aromatikli, derisiz/ambersiz olsalar da derby ile benzer forma sahip, aynı derecede keyifli işler.

NW. Chypre Fulminare: çarpıcı başlayıp orta karar devam ediyor. citruslu, sakızlı, kendine özgü ekşi-tatlı amberi hep etkin. biraz çabuk ambroxana gömülen deri/toprak kısmı cılız ama fena değil. Aramis'e benzetilmesi ilginç. başta Chypre Palatin, alt tonlarda Belgravia Chypre'yi daha çok akla getiren çokça modern ize sahip.

M. Margiela At the Barber's: Fougere Royale 3.0. çok ferah şekilde ıtır ve lavanta baskınlığında kompleks otları, kremsi miski ve azıcık kekik/tarhun benzeri baharatlı bir yeşili var. aroması 2010 Fougere Royale'e oldukça benzer, daha yumuşak. bütünü ile muhteşem olmasına ramak kalmışken F.Royale'in extreme reformulesine benzer bir amber eklentisi ile sadece iyi olmakla yetiniyor.

S. Lutens Gris Clair: ilginç bir lavanta. metalik soğuk başlayıp sıcak tatlı devam ediyor. temiz çamaşırdan acıbadem'e doğru geçen temiz miskli, pastel tatlı bir dokuya sahip. gerçeğinden bir tütsü yerine monoton sıcak ambersi birşey konulmuş. lutensler genelde açılıştan vasatken ilerledikçe iyileşir yada garipleşir, burada tam tersi.

Atkinsons Lavender on the Rocks: alışılmadık bir lavanta sunumu. açılışta keskin otsu, yabani, karabaşotu tipi garip kirliliği özgün bir kimlik katmış, biraz sevimsiz ama kısa ömürlü. 10dk ya daha standart ve temiz, sedir/iso-e si baskın bir odunsu.

L'Occitane.. Olivier Onde: ekşi kolonyamsı açılışı geçtiğinde hafif çiğ karakterli ferah menekşe yaprağı. ilerledikçe yanık plastikli vanilya ve sıcak amber. kıyafette bir süre daha ferah, ciltte 10dk ya plastik, 1-2 saate amberwood sırıtmakta. giyilemez değil ama baştaki albenisini kaybediyor. Fahrenheit/Grey Flannel alternatifi olmaz, Canali Men menekşesi tarafına eğilen, bir tık daha gerçekçi yeşilli ve modern amberli hali.

Patou PH '80: açılış koklanabilecek en temiz ve yumuşak lavanta ile. sonrası kalitelisinden sandallı bir fujer. bir süre hafif pürüzlü bir baharat/amber var fakat 1-2 saate sandal hakimiyetinde oldukça yumuşak bir fujer ferahlığı etkin. hype dolayısıyla saçma fiyatları ve erişimin zor olması üzücü olsa da özellikle baş/orta ciddi çarpıcı, iyi bir nedenden dolayı bu ünü kazandığı belli. bütünüyle bir alternatifi olamayacak kadar değişken. en ilgi çekici kısmı olan ortalarda, Vendetta ph tipi labdanumu bol, yarı sertliğinde bir amber'e ve Equipage janrasıdan odun/baharat'a sahip, fakat bu kimliğinin çoğu kısa sürede kremsi fujer ferahlığı ile incelmekte. en uzun süren son kısmı için her ne kadar sandal kalitesindeki fark belirgin ve ekstra yeşil karakterli olsa da, Equipage Geranium da iş görür.

TF. Oud Wood Intense: intense olmaktan ziyade karakterini degismisler. puslu gri tozlu kaşmir/odun iken, koyu yeşilli medikal süete geçilmiş. klasiğine göre gerçek uda benzer noktalar fazla ama daha özenti. sert olmasa da daha zor sevilir.

Lubin Galaad: ince kremsi odun ve narenciye/derili özellikleri olan ipeksi bir koku. hayali notalar ve nazik sentetiklerlerle işlenmiş özgün bir aromaya sahip. tigre du bengale / dries van noten ın en yumuşak kısımlarından bir takım izler bulmak mümkün.

Dusita Le Pavillon d'Or: Gorseland ve Le Cri ile birlikte son yıllarda kokladığım en iyi çiçeksi. çoğunlukla kremsi hanımeli ve ıhlamur, az da nergis. fakat büyük bir zarafetle. taban konforlu kremsi vanilyalı daha düz, yine de başyapıt denmeye layık zamansız bir iş.

Caron l'Anarchiste: çok şık bir nane. soğuk demirsi ferahlığı ve yeşil aromatik karışımı özgün ve çok hoş. Caron pour un homme sport'da buradan alıntılar var, Anarchiste'in aromatikleri nane vurgulanacak şekilde düzenlenmiş. özellikle başlarda Menthe Froide andıran, onun gibi göze sokulmayan bir soğukluğu var. acaba dedirten tek yanı ilerledikçe bal/tütün ikilisini andıran az tatlılık.

Theodoros Kalotinis - Cherry Powder

mancera cherry cherry ne kadar kötü ve yapaysa bu da o kadar yapay. ekşimtırak, makyaj malzemesi hissiyatı, NEREDEYSE ÇOK AZ OLAN VİŞNE, hafif acı bir çiğ badem, ve kalitesiz bir misk.

ne vişne seven denesin de misk seven denesin ne pudralı parfüm seven denesin!

Ormonde Jayne - Ta'if

minimal baharatlı, sarı çiçek hissiyatlı, hurma olmasına rağmen tatlılığı çok az, taif gülünün olabilecek en dengeli şekilde sunuluşu, beyaz kalıp sabun hissiyatı ve orta notalara geçişte gelen odunsuluk.
bitişinde ise sabunsu ve temiz bir gül olarak bitiyor diyebilirim.

zamanına göre (2004) çok ileri görüşlü bir parfüm çıkarmışlar.

Kilian - Lemon in Zest

limonlu jelibon (sert olanlar üstü şeker kaplamalı), mini amber açılış ve birazda doğal halde limon/portakal/mandalina mix'i.
zamanla şekersilik tatlılık azalıp zamanla o boozy hava yavaş yavaş ortaya çıkıyor.

tam olarak maskülen demesemde erkekler için yapılmış bir gurme parfüm diyebilirim

Khadlaj - Onyx Silver

evet daha önce pdm castley için imagination + sedley demiştim ama bunda daha çok bois imperial + sedley olarak bir kombinasyon algıladım. castley'i sevmeme rağmen bunu pek sevmedim fazla baharatlı ve fazla neroli içeriyor.

benim için kötü bir parfüm olsada çoğunuzun sevebileceği bir parfüm ayriyetten performansı çok iyi

Duftanker Parvalakshmi: ekşi citrus, kıvamlı sıcak gül/yasemin, amber, yosun ve civet. pek yenilik içermeyen kaliteli, klasik bir şipre-hayvansal. çoğunlukla doğal hisli. amberinde yeni nesil sentetiklerden birkaç eklenti hissedilse de kötü olmaktan uzak dengeli bir iş.

PdE Madagascar le Baume Vanille: isli malt, turba dumanı, yıllanmış meşe ile soluk ve soğuk bir vanilya. gurme denilmesi ilginç. tatlılık çok az. oldukça boozy ve kuru odunsu. benzetilenlerden vanille havane la çok farklı. mona vanille/memoirs of a trespasser'i andıran kısımlar var ama çok daha tatsız. nisbeten daha yakın akrabalardan tatlı/isi'nin fazlası ile daha doyurucu olanı hendley bourbon. m.l.baume.v. benzerleri içindeki en ciddi ve sevmesi zor vanilya.

Pineward Mint Cocoa: çokça Eldritch/Coffee Tabac andırır, daha yumuşak ama benzer türden koyu bir paçuli-tütün hissi ön planda. kakaonun sadece yağlı ince tatlılığı var. farklılık katan en iyi kısmı nanesi, maalesef koyu topraksı akorlarının yanında sönük kalıyor. benzetildiği Ore ye nisbetle sert ve tatsız kalır ama daha zevkli.