Bugün Hangi Parfümü Denedin ?

Rhizome 03: ekşi ferah citruslu bahar-yaz vetiveri. ekşisinde greyfurt-yuzu-zencefil, odununda paculi-vetiver baskın. doğal tonlu, hafif pürüzlü ve klasik bir tarz. Agua Nativa (odun / baharatı) + Caron PH Sport (citrus /yeşili) + beyaz sabunsu bir dokusu var.

Nez Armoressence: kremsi vetiver/odun ailesinin ferahlarından. %60 Lubin Bluff + %20 baharatlı otsular + %20 mentol/kafurlu buzlu efekt. daha uzaklardan agarbathi, jungle homme, terres aromatiques, fat electrician dan da izler bulunabilir.

Nez Ansongo: ölmez otu, meyan, yanık şeker hisli sıcak tatlı baharatsı tozlu yoğun bir koku. türden andıran çok koku var. le participe passe + luxe patchouli toplamının bir ton açığı gibi düşünülebilir zor bir koku.

Jacomo de Jacomo: çiğnenmiş karanfil ve üste işlemiş sigara dumanını andıran hayli çarpıcı ve özgün bir başlangıca sahip. ilerledikçe görece uysallaşıp yarı koyu yeşilli, traş köpüklü bir fujere evriliyor. açılışı kadar sert devam etmeyen orta-son kısmı paco rabanne ph, or black, rive gauche ph gibi kendinden önce ve sonra birkaç klasiğin yeşil/ferah/beyaz misk yapısı ile ilişkilendirilebilir tanıdık kaliteye sahip olsa da ardında daima baştaki maço kimliğinin ufak kalıntıları var.

Amouage Decision

Biraz narenciyeli, pembe biber, ardıçtan gelen çam havası ama biraz kısa sürüyo ve buhur dan gelen reçineli ve tütsü vari bir hava Paçuli, vanilya ,Quentin Bischten Amouage a farklı bir çizgi atmış yoğun ilkbahar ve sonbahara gidecek genel begeni işi ancak ben beğenmedim. Pürüzlü koku purpose andıran tarafları mevcut

Dusita Issara: kremsi/samansı kuru tütün. çok az, belirsiz meyvemsi bir tatlılığa sahip. kremsi yönü maskülen kısmını büyük ölçüde kırıyor. sade, asil ve durgun. pastoral sayılır fakat Tabac Tabou naturalizmine sahip değil, pudrası ile romantik yöne kayıyor. bütünde biraz sıkıcı olsa da tekrar eden tütün temalarından ayrılması güzel.

Dusita Erawan: Issara'nın romantizmine sahip. onun aynı kırsalında kuru otlar değil, yeşillik, turunç ve hanımeli bitirilmiş. daha canlı, kolonyamsı ve parlak. Pavillon d'Or benzer çiçeksiliği daha genişletilmiş şekliyle fakat daha yumuşak sunuyor. Erawan'ın yüze vurur çarpıcı yeşilinin de kendine özgü bir çekiciliği var.

Dsh Pandora: hafif tatlı, kremsi iris/sandal temelli aldehidik şipre. başlangıç plumeria de orris'i andıran, daha az meyvemsi, aynı tip ve yoğunlukta yağlı sandalı ve pudrası ile ciddi güzel ve etkileyici. 1-2 saat kadar bu açık krem/şeftali rengi zayıflasa da devam ediyor. tabanda çoğu şirinliğini alan soluk yeşil/toprak tonları daha belirgin. bu kısımdaki acımsı metalik aldehit ve yosunu yine fena sayılmaz fakat fazla narin ve sade, Aromatics Elixir - Caleche ortasında, sadece üç dört kat sulandırılmış kıvama sahip.

Dsh Zeitgeist 55: çok yönlü, ilginç ve özgün bir deri kokusu. açılışta batikon a benzer yönü rahatsız edici. bir iki dk.'ya yanık plastikli deri, bol kastor lu hayvansallik ve sandal ana formu. arka planda fakat ekstra özenli olduğunu hissettirecek kadar baharat/çiçeksiliği mevcut. aslında derisi gayet yumuşak fakat hem hayvansallik hem de plastiksi yönü ile türü sevenler içinde bile çok az kişiye hitap edecek şekilde zorlaştırılmış.

Dsh Black Viola: nitelikli güzel bir menekşe/deri ama siyah kısmını hayal ettiremeyecek kadar sevimli. oldukça yumuşak, pudralı, hafif çiğ yeşilli, incir kabuklu, az hayvansal. çok kokuya atıf yapılabilir şekle sahip. Apres l'Ondee, Cuir d'Ange ve Cuir Cannage en çok andıranlar.

Mancera - Black Gold

minimal çiçeksilik (menekşe liderliği ile), ara ara gelen ama kokuya çok karışmayan odunsuluk (nutmeg en çok hissedileni), birazcık deri ve oda spreyi tarzı keskin bir lavanta

Hugo Boss - Exuberant Geranium

bolca adaçayı ile sıcaklık katılmış , bolca deri ile süslenmiş fm the night gibi keskin ve yeşil hatlar üzerine kurulu maskülen bir parfüm

Mancera - Deep Forest

ormanla - yeşillikle hiç alakası olmayan yine isimden patlayan bir parfüm.

menekşe dominant bir parfüm, ortalama tatlılıkta ve minimum şekilde dumansılıkta, çoğu zaman hissedilen karanfil, hafif erimiş şeker hissiyatı, joop homme tarzı şurupsuluk ve birazcıkta tatlı bir amber dokunuşu.

ailem yıllar önce getirdiği o hacı yağlarına benzettik ailecek

Akro - Breathe

birebir versace eau fraiche kopyası. farklılıkları neler?

bunda o ekşilik yok, bu biraz daha aquatik, bunda mini mini metalik hissiyaı var o kadar. performansı farklı mı değil o yüzden bu paraları vermeye gerek yok

Lorenzo Pazzaglia - Narcotix Citrus

aventus, hacıvat ve cedrat boise kırması bir parfüm olmuş

açılış bol meyveli cedrat boise tarzında açılıyor, parfümün orta kısımları aventus, 1 saat sonra hacıvat ama bitiş kısmı kendini ayıran kısım oluyor ve bolca odunsuluk ile diğer notaların üstüne geçip kendini ayırıyor

Mind Games - Double Attack

portakal ama %80 kabuğu şeklinde, bitter çikolata, mentol, biberin kendisinden çok bozulmaya - çürümeye başladığı anki biber gibi kokuyor.

uyarı! gurme parfüm değildir!

Ex Nihilo - Atlas Fever

lotus bisküvi kıvamında açılış, dumansı, karamelli ve bolca tonka fasulyesi. orta notalara geçişte o karamel hissi yerine meyve geçiş yapıyor, meşeden gelen odunsuluk (sandalağacı pek hissetmedim) ve alttan alttan gelen dengeli bir vanilya. parfüm genel olarak balsamic, dumansı ve vanilya tarz bir parfüme bürünüyor ve parfümdeki meşe kullanımı çok güzel olmuş hem odunsu hem gurme hissettiren tarzda

maskülen diyemem ama erkek kullanımına daha yatkın gurme bir parfüm

Arrogance Ph: sert bir şipre/deri. nahif italyan maskülenlerinden değil, tam bir caravaggio. yoğun meşe yosunlu, güçlü bir koku. sertliği hayvansal veya deri'den değil, tüm seyri boyunca sabunsu yoğun aldehitleri ile örtülü yeşil, baharat ve toprak tonunun kendine has pürüzü kaynaklı. eski birkaç maskülen ekolün imza kısımlarını entegre ettiği doğru fakat bahsedilen Kouros ile benzerlik bence az, o türden bir kirlilik de yok. öncekilerden Aramis, Antaeus, sonrakilerden Versace l'Homme, Giorgio Men Vip, Dali Ph, Moschino Ph, Christopher Street'i akla getirebilecek kısımlara sahip. geniş spektrumlu denebilir fakat bir ikisi hariç daha kaba ve kullanımı zor. Arrogance ismi yakışmış.

Outcast Blue extrait
Oud for greatness alt yapısına bir kaç küçük rütuş yapılmış gibi. Gayet güzel olmuş.


Tapatalk kullanarak iPhone aracılığıyla gönderildi

Alustre

Shadows of Bergamot: neredeyse Eau d'hermes - Feminite du Bois ortasında kalan kimyon - meyve - misk tonu çok hoş. bu kısmı yüksek miktarda hedione vari materyallerle saydamlaştırılmış, bir süre ikisinden de hafif seyrederek sönüyor. gerisi Material vb.lerine çalan, güçlü ve sentetik, vanilyası baskın, az tütsülü, hayli tatlı yumuşak bir amber.

Darkened Spice: baş ağrıtan amberwood u dışında harika bir baharat karışımı. kararında koyu. gerçekçi bir kakule, safran, yenibahar, rutubetli kiler ve bulgur çuvalı tozlu rustik hissi var fakat bir saat içinde tanıdık amberwood tabanına çöküyor. Nashi Toro gibi mutedil ele alınsa mükemmel olabilirmiş.

Sunlit Moss: soyut ve parlak tatlı yosun. başta gallimard ın lichen/fern i arasında çok şık iken kısa sürede çoğunlukla çürük dolmalık biber, biraz da oyuncak bebek kafası plastikli safran ı ile hayli ilginç ve rahatsız edici.

Chilled Vetiver: ezilmiş yeşil yaprak, limon, cin tonikli bir açılış. ekşi, sulu, buruk. bu kısımda ortaya çıkan Mallo Var ile Veti Vert başlarını andıran, çürük limonî yeşillik azalarak devam ediyor. ilerledikçe Caron Aimez Moi CJ. Suis / PH Sport ortasında kuru fındıksı vetiver-citrus'a ve arka planda gizlenmiş Dans le Bleu qui Petille andıran az kirli yosunsu marine havası ile alışılmadık bir ferahlığa sahip.

Kangal58' Alıntı:

Mancera - Black Gold

minimal çiçeksilik (menekşe liderliği ile), ara ara gelen ama kokuya çok karışmayan odunsuluk (nutmeg en çok hissedileni), birazcık deri ve oda spreyi tarzı keskin bir lavanta

Genişletmek için tıkla ...

Dün bir toptancı ağabeyimden bu parfümün kullanıcısını öğrendiğimde dumura uğradığım harika bir parfüm.

Gisada Ambassador Intense; Sevilesi/yenilesi kendisine hasta eden bir parfüm...

Floraiku ..Color of the Night: yüze vurur bir labdanum kokusu. paculi pek duyulmuyor. baştaki bir iki saat Eldo Attaquer labdanum'unun çiğ yeşil kalitesinin yarısına sahip. geri kalan büyük bölümü Ostens Patchouli heart no.1 / Casa Cuervo ile yakın frekansta tok bir labdanum. bunu seven Avignon türü tütsü de seviyorsa Liturgie des Heures e bakabilir.

CLST

Marginalia: kasvetli soğuk isli bir deri. yıllanmış nubuk, izmaritle dolu kül tablası ve sararmış gazete yaprakları anahtar kelimeler. pek değişmeyen doğrusal bir aromaya sahip. bazı andıranlar, Sidi Bel Abbes süet-kadife'si / Lord of Tree acı beyaz tutkal-odun'u / Athunis ince kurum tozu / Jacomo de Jacomo sigarası. atmosfer olarak Wendover ile aynı viktoryen ingilteresini bir alt perdeden, alttaki pasaj gibi fakat daha sefil ve sepya estetikli yakalamış.
Rile: kararında yanık iyi bir amber bileşimi. çok az hayvansal deri ve yeşil tonu var. Marginalia gibi kasvetli soğuk gri tonlu bir koku fakat bu sefer şehirli değil, doğadan. Holy Shit tipine yakın, daha az yeşil yanık reçinesi, daha fazla toprak/oduna sahip. pek özgün sayılmaz fakat kayda değer kalitede.

Mushmallow: serinin en sıradışı ve sentetik hislisi. sıcak tatlı kremalı mantar çorbası, ince metal tozu ve Marginalia'nın sararmış gazete küpürlerine sahip. neredeyse hiçbir tanıdık unsur barındırmayan, Alice harikalar diyarındayı korku parodisine dönüştürmüş absürt bir karışım.

Humidors of Perception: klasik yeşil şiprelerden. başarılı fakat markanın diğerleri yanında sıradan kalıyor. Humidor ismini karşılar bir tütüne sahip. yine de çoğunluğu Magie Noire, Cabochard, Nerval Panache, Leather Jardin arasinda gidip gelen güzel bir yeşil/çiçek/yosun.