Bugün Hangi Parfümü Denedin ?

Serge Lutens La Fille de Berlin

basit gibi duruyor ama çok yönlü kompleks bir gül. tek bir akorun ne kadar derin olabileceğinin kanıtı. kimlikli bir meyve/şarap/ferah yönü baskın fakat ekşi, baharat, çiçek, sap, reçel, odun... tüm yönleriyle çalışılmış. şarabı iyice fermente edilip tütsülenmiş adı gibi kokusu da ürkünç ve kızıl versiyonu Cannibale. Berlin buna nisbeten feminen eğilimli bile denebilir ama asla bir barbie gülü değil. ikisinde de Lutens'in klasik gotik vurgusu mevcut. ancak isminin aksine Cannibale köln katedraliyse, Berlin fransanın sainte chapelle'i olur.

Lalique PH Equus EdP

başta tarçın/kakule tozlu minimal bir gülü var. arka planında bir süre Helium, Close Up, Vanilla Shot, Dolcelisir gibileri andıran, onlardan daha az tatlı, ince bir şurupsuluk mevcut. ilerledikçe klasik, güzel bir odunsu temiz misk. odunsu yapısı çoğu yerden tanıdık. Declaration sonrası benzer sedir/vetiver/misk tabanını kullanan minimalistik odunsuların ilk örneklerinden olması sebebiyle Eau des Baux/CdG Zero ve arasındaki birçok odunsuyu da doğal olarak andırıyor.

DS & Durga Bowmakers

başta cilası çok keskin. kısa sürede odun kısmı ön planda. tozlu kereste, acı maun ve hafif kirli bir kust hissi var. violinden emin değilim ama yeni yağlanmış bir ney kokluyormuş kadar gerçekçi, filtresiz ve fazla doğrudan. kereste/tozu Odoon, yağlı kısmı Montecristo, ceviz/maunu da Gristmill cinsinden. detaylı, güzel bir aroma ama ürün kokulandırma ve ambiyans oluşturmak için daha uygun.

DS & Durga Burning Barbershop

ardıç katranlı berber pudrası hissi baskın, çiçeksi/yeşil bir fujer. yanıklık haricinde bile tipik bir barbershop kokusu değil. çiçek tarafında Manuel Cross stilini andırır yağlı bir sümbülteber/gülü var. ilerledikçe Bravanariz Fum'a yaklaşacak derecede katranlı ve odunsu yeşil bir koku. barbershoptan ziyade barbizon ekolü. ilk 15 dk.sındaki dengesini muhafaza etse daha kullanışlı olurmuş.

Nectar Olfactif - Etoile de Bali
Parfümü sıkar sıkmaz ilk hissettiğim 10
Yıl önce kullandığım Carnal Flowerden bir parça alınmış ve anımsatıcı rolünü küçük bir yüzde ile üstlenmiş gibi izlenim bıraktı.
Açılışı oldukça ferah ve keyifli . Sıkar sıkmaz narenciyelerden gelen tazelik çok uzun sürmeden parfümün kalbi olan beyaz çiçekler hoş bir etkiyle geldi , burnu çok yormayan bağırmadan nazikçe hissedilen bir çiçek buketi gibi , çiçeklere eşlik eden bal kullanımı mevcut , bal norası genel olarak yaz parfümleri için yoğun olsa da bu parfümde dozajlaması çok iyi diyebilirim , çok dengeli bir tatlılıkla sunulmuş , tatil döneminde tercih edilebilecek enerji veren , tenle bütünlerek ilerleyen yapıda bir çalışma , sandal ve misk kullanımı ise kurumaya başladıkça parfümün finalini dingin rahatlatan kremsi bir sonla taçlandırıyor , evet bu parfüme benzer işler olabilir, fakat kullanılan materyal kalitesi hiç fena gelmedi bazen feminen parfümleri yer yer tercih edip kendimi şımartıyorum, tecrübelerim arasında tebessümle hatırlayacağım bir çalışma olacak. Bir kadına ise çok zarif bir hava katacağını düşünüyorum.

ElDO Frustration: yumuşacık, dengeli tatlılıkta bir vanilya. ilerledikçe fındıksı, hafif yanık plastikli bir hissi de var. boozy ferahlığı Jazz Club, kavruk vanilya/fındığı By the Fire Place cinsinden. bunlara göre tatlılığı biraz daha dengeli, yine de sürekli koklaması yordu.

ELdO Hermann à mes Côtés me Paraissait une Ombre

Declaration d'Un Soir cinsi gibi ferah kimyonlu odunsu güzel bir gül olarak başlıyor. topraksı dokusu var ama geosmin net değil. ilerledikçe ter efektli deniz yosunu hisli l'Eau d'Issey Ph arka planı gibi midemi kaldıran bir akuatik dokusu var.

Lomani AB Spirit Millionaire Men

90'ların bol dhm'li ferah işlerine özenen ortanca neslin doğal aromatikleri boşaltılmış, yerine sentetiklerle dolu (çoğu elma olmayan bir elma ve tarçın olmayan bir tarçın), tıraş kolonyası seviyesinde bir iş çıkmış. modern zamanda dhm vurgusu yüksek ve basit/efektif olması istenen işlerde eskinin Davidoff, Beverly Hills Red, Rocabar, Allure Homme'ı kadar doğal arka plan ve çeşitlilik beklemek abes olur ama en azından ayırt edici bir doku (Canali Men oyun hamurlu menekşesi gibi) ya da dişe dokunur bir aromatik kısmı olanlar (Nicolai Amber Oud yeşili gibi) basitlik alt sınırı olmalı. yoksa biri diğerine %95 benzeyen nane/fruktozlu mavi gargara suyundan fazlasını koklamak insanüstü bir gayret gerektiriyor.

Les Indemodables - Musc des Sables
Parfüm genel olarak tenle bütünleşen , hafif tatlı ve pudramsı doğal ambergris ile desteklenmiş ,ambergris ortalama 40 dakika sonra tuzlu minimal bir yapıyla ince ince hissediliyor akabinde kullanılan paçuli ise coşkulu olmasada biraz topraksı maskülen bir enerjiyle belirdi , fakat bu kısımlar alt notalarda sabit kalmadı , gelip selam çakıp parfümün seyrine farklı bir bakış açısı katarak vedalaştı , ayrıca kullanılan tatlılık şekerli türden değil daha çok kremsilik barındıran tarzda. Hatta abartmıyorum ki kokladığım en iyi iris diyebilirim, iris son derece yumuşak sütsü. Bu parfümde bir çok niş çalışma da uygulanan yoğun nota geçişi tercih edilmemiş , kişisel kullanımımda hissettiğim çağırışım rafine , tensel huzur verip rahatlatan tarzda , ayrıca yaz akşamları özel buluşmalar da rahatlıkla kullanabileceğim diğer mevsimlere de çok rahat eşlik edebilecek sessiz olup derin izler bırakabilecek bir çalışma , dekant denememe rağmen karşı cins kısmında oldukça beğenildi , şişeli edinmek için girişimlere başladım.

Serge Lutens Veilleur de Nuit

tatlı kremsi beyaz çiçeksi gurme çikolata. Melt My Heart / Cacao Ritual ortasına konumlanabilir, hafif hayvansal hoş bir koku. tarzın çiçek/beyaz misk noktasındaki ucu La Religieuse, meyve/gurme noktasında Stardust, kakao/animalik noktasında Bond-T.

Lorenzo Pazzaglia Artik Sea:

Yeni bir şey vaat etmiyor. Açılışında citrus bombası falan hayal ettim ama hayalimden çok daha fazla yosunlu deniz efekti mevcut. Benzer birçok parfüm var. Keşke daha fazla detay olsaydı, özellikle de bu kadar para ödedikten sonra. Ortalama güzellikte, kalıcı ve yayılan bir parfüm.

6/10

Montblanc Patchouli Ink

vernikli plastik kısmı rahatsız etmezse (ki oldukça sentetik) vasat bir odun/amber/tütsü. paçuli epey yapay, mürekkep efekti eh işte. benzetilen Patchouli 24 daha ziyade katransı bir odun ve çok daha doğal hisli. Patchouli Ink'in genel yapısı Malbrum Wildfire, Psychotrope sonları ile yakın, sadece baharat noktasında biraz daha yumuşak.

L. Villoresi Theseus

çoğunlukla ekşi citruslu eskimiş ahşap. ikinci planda da vanilya tozlu boğuk bir iris/deri. başta bir bakıma Armani Eau PH'un tabandaki odunsuluğu vurgulanmışı gibi. diğer yönden Je Suis un Homme'un citrus canlılığı ve yanığı giderilmişi gibi. oldschool havası hoşuma gitti ama ilerledikçe ekşisinde garip bir burukluk ve tatlı odun/irisinde benzetilen Fat Electrician'ı hafif andıran, Honore Payan Vetyver'i ile çok daha yakın bayatlamış bir hissi var.

Splitten gelen Jpg le male 2012 denedim

Güncel versiyondan farkı bence 2012 daha tarçın ve tonka ağır basıyor ve ciddi anlamda yoğunluk farkı var.

10+ senedir bozulmamış taş gibi parfüm için teşekkürler

Memo - tamarindo

H24 herves vives tarzında bir yeşillik, baştan sona kokunun içinde kalan şeftali, birazcık yapay bir hindistan cevizi ve kokunun çiçeksilik kaynağı olan frezya ile birlikte biraz feminen olan meyveli - çiçeksi bir parfüm olmuş.

Genel beğeni için bence çok güzel bir tercih yaz için çok güzel bir koku olmuş. Hediye için çok teşekkür ederim @H.Dalyan

Lorenzo Pazzaglia Summer Hammer:

Tropik meyveler ve çiçekler... Parfüm bunların bomba gibi patlamasıyla başlıyor. Ferah ve çekici. Ama benim için net bir feminen parfüm kendisi. Hiç öyle unisex bir tarafı yok yani. Benzer kadın parfümleri var. Bunu diğerlerinden ayıran en önemli noktalar, yüksek kaliteli oluşu ve sıfır yapaylık barındırması diyebilirim. Bu tarz tropik tatlımsı meyveli ferah parfümleri sevenlerin değerlendirmesi gerekir. Fiyatı malesef yüksek ama bunu da yüksek kaliteyle tolere ediyor gibi. Performansının yüksek olmasını da sevdim

7/10

Lorenzo Pazzaglia Narcotix Citrus:

Kapaktan koklarken Aventus ananası gibi keskin, Cedrat Boise'in narenciyeleri gibi de konforlu, ilk sıktığınızda ise bolca keskin citrus bombardumanı ve çok lezzetli bir başlangıç... Parfüm oturmaya başladıkça odunsu gövde daha belirgin hale gelmeye başlıyorsa da meşeyosunu tadında bir şeye tutunuyor bütün citruslar. Bana bu kısımlar Christopher Street'i bolca anımsattı. Baştan sona erkeksi bir citrus parfümü bence. Performansı çok çok güzel. Yaz aylarında aranan yeni kan bulunmuş olabilir kanımca. Tam bir niş yazlık. Yapaylık yok. Tuhaf metalik veya miskli notalardan arındırılmış tertemiz bir erkek yazlık parfümü. Çok beğendim

(Aventus benzerliği sadece kapaktan koklarken geliyor. Kesinlikle bir Aventus klonu falan değil. Ortalardan itibaren koku tamamen ayrılıyor Aventustan. Her ananaslı parfümü nasıl Aventus olarak kodluyorlar onu da anlamış değilim)

9/10

Serge Lutens Dent de Lait

çoğunlukla beyaz dove sabun/kremi gibi tertemiz, beyaz miskli, yumuşak aldehidik bir koku. küçük bir kısmında 03.Apr.1968 cinsi bir meyve/tütsü ve daha küçük bir kısmında Gularb Matana'yı andırır kirli misk/gül tınıları hissedilir.

Darren Alan Chypre No.1

başta portakal şekerli, ortada gül/yasemin odaklı doğal ve tatlı bir çiçek yapısı var. ilerledikçe yağlı bir iris eşliğinde klasik labdanum/meşe yosunlu tabana oturuyor. alışık olmayanı rahatsız edecek kuvvette özellikle civet'i belirgin animalik dokusu baştan itibaren etkin.

Neuffer stilini andıran reçelsi tatlılık verilmiş narenciyeli kısmı ile hafif süslense de ortadan itibaren Coty şipresine büyük ölçüde sadık kaliteli bir şipre/amber. tabanda Virga Monochype'i ile benzeşiyor. Virga da geyik miski/deri/yanık amber nüansı fazla, daha basık ama gövdeli. benzetilenlerden Mitsouko/Diaghilev ile aroması bence büyük ölçüde farklı. imza kısımlarından Mitsouko gibi bir baharat/meyvesi veya Diaghilev gibi ince misk/heliotrope pudrası yok. genel olarak Chypre No.1'de notalar daha saf ve üzerinde çok oynanmadan verilmiş. bir yönden daha doğal, net ve nostaljik, diğer yönden daha sürprizsiz ve klişe hissettiriyor.

Sfumato

Arcanum: çirkin bir amber karışımı. başta bir süre bayat kahve tozu ve otsu bir kirlilik etkin. sonrası büyük oranda labdanum, tabanda da plastiksi bir mür ön planda. Dev#1'in %5'inden çıkarılabilir sığ bir çalışma.

Mocha Valentino: Arcanum'un olmuş versiyonu. reçine karışımı yine sert ama daha uyumlu. kısa süre hissedilen kahvesine bir tutam tarçın ve çok tatlılık katmayacak şekilde kakao/vanilya eklenmiş. ilerledikçe Ambre Fetiche/Olympic Amber ile büyük ölçüde paralel, bir parça daha sessiz ve hafif.

Nijananda: buruk ve acı, saf bir zencefil baskın. ilerledikçe arka planda melekotu pudralı hafif bir vetiver ve labdanum da hissedilir. dengesiz bir bileşim yine de saatler sonunda azalan zencefilden sonra rahat duyulabilen PdE Vetiver Bourbon ve Mona Vetyver'i andırır nüansları hoş.

Apricity: başta Nijananda gibi zencefili belirgin ama daha ferah yeşilli, fesleğen/galbanum'un başı çektiği soğuk, taze otsu bir hava verilmiş. aromaterapi yağı gibi bir havası olsa da uyumlu güzel bir yeşil. sadece sona doğru ortaya çıkan çürük meyvemsi hissi hoş değil.

Epiphany: güzel, taze bir neroli-vetiver kolonyası. kararında bir narenciye ve biberiyeli arka planı da var. basit ve hafif ama Black Label koleksiyonundakilerden daha hoş ve özgün bir aroma yakalanmış.

Siren Song: gül ağacı/bergamot baskın. neredeyse saf bir linalool kokusu var. ilerledikçe Demeter Humidov gibi yanık karanfili ve hafif bir gül suyu efekti var. oldukça basit ve uyumsuz.

Survival Instinct: parfümör buruk materyalleri seviyor veya dengelemekte bir sorunu var gibi. anason/havuç tohumu başta çok baskın. ilerledikçe Gravitas ile benzer narenciye/yağlı odun tabanı hoş olsa da arkalarda, overdose tuzlu calone'a benzer, terli çorap efektli, hayatta kalma içgüdüsünü alaycı şekilde tetikleyen berbat bir dokusu var.

Gravitas: ekşi/tatlı narenciyeli yasemin, sona doğru da kremsi odun. fena değil ama yine zencefilimsi buruk bir kısmı var. benzer cinsten Pineward Gelatto daha keyifli.